Μαρία Κοτζακόλιου, Δευτέρα 28 Ιουνίου 2021
Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης έχουν κατηγορηθεί πολλές φορές για τον ρόλο που έχουν κληθεί να παίξουν στη ζωή μας, προσωπική, κοινωνική κι επαγγελματική. Πέρα, όμως , από τα στραβά κι ανάποδά τους είναι Μέσα τα οποία μας δίνουν απίστευτες δυνατότητες κι ευκαιρίες για γνωστικό εμπλουτισμό και ουσιαστική αλληλεπίδραση, αρκεί να διαχειρίζονται σωστά.
Μέσα από αυτά, δημιούργησα διαδικτυακές φιλίες, οι οποίες μου προσφέρουν γνώση, προβληματισμό και διεύρυνση της σκέψης . Μία από αυτές τις διαδικτυακές φιλίες είναι αυτή με τον κύριο Γιάννη Ζωγράφο.
Ο κύριος Ζωγράφος γεννήθηκε στην Ξάνθη κι η δημοσιογραφική του πορεία ξεκίνησε εντελώς τυχαία στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη». Μπορεί η αρχή να ήταν τυχαία, αλλά η συνέχεια ήταν γεμάτη με πολλή και σκληρή δουλεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μετρά ήδη 45 χρόνια και συνεχίζει με το ίδιο πάθος και την ίδια αγάπη για το επάγγελμα. Μην ξεχνάμε ότι ήταν από τους «τυχερούς» που γνώρισαν κι υπηρέτησαν τη δημοσιογραφία τις εποχές που ήταν τίτλος τιμής να είσαι και να λέγεσαι δημοσιογράφος.
Μέσα σε αυτή την πορεία είδε, κατέγραψε, έζησε, πολλά από τα γεγονότα που σημάδεψαν πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κι αναπτυξιακά τη χώρα. Από την Ξάνθη στη Θεσσαλονίκη, τις Βρυξέλλες, την Αθήνα, το Λονδίνο και πάλι την Αθήνα, μια ζωή γεμάτη στιγμές και γεγονότα είτε αποτυπωμένα στο χαρτί είτε στο νου. Μια ζωή που επαληθεύει την θυμοσοφία ότι η δημοσιογραφία σε οδηγεί παντού, αρκεί να την εγκαταλείψεις εγκαίρως.
Ο ίδιος δεν δηλώνει συγγραφέας, αλλά η πρώτη καραντίνα και μια δημοσίευση στο Facebook, πυροδότησαν την αρχή των «Δημοσιογραφικών Ιστοριών». Είναι οι δικές του «Δημοσιογραφικές Ιστορίες», όπως τις έζησε ο ίδιος και τις ανέσυρε από την μνήμη (και τις σημειώσεις του) για να τις μοιραστεί μαζί μας. Αρχικά ως δημοσιεύσεις στο Facebook κι έπειτα συγκεντρωμένες σε ένα βιβλίο, ως μόνιμη εκδοχή.
Αυτό το βιβλίο, λοιπόν, κρατάω στα χέρια μου και σας συστήνω να το διαβάσετε. Σε αυτό θα «δείτε» τη ζωή του δημοσιογράφου, τις αγωνίες, τα σωστά και τα λάθη, τον διαρκή αγώνα για ενημέρωση, μέσα από αφηγήσεις που έχουν κεντρικά πρόσωπα την Μελίνα Μερκούρη, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Λεωνίδα Κύρκο και άλλους πολιτικούς της χώρας μας, αλλά και της διεθνούς πολιτικής σκηνής του παρελθόντος. Στιγμές σοβαρές, κρίσιμες, χιουμοριστικές, αμήχανες, ανέμελες, απολαυστικές. Με αυστηρή κριτική κι ακόμα πιο σκληρή αυτοκριτική, το ταξίδι στον χρόνο και στα γεγονότα σε απορροφά μέχρι και την τελευταία σελίδα, με την αφήγηση να έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που έχουν οι αφηγήσεις των ανθρώπων που περιγράφουν με αγάπη και σεβασμό αυτό που πρεσβεύουν.
Μαρία Κοτζακόλιου
