Σ΄ ένα θέμα, που έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί τον πρωτογενή τομέα, αναφέρετε σε ανάρτησή της στα Κοινωνικά Δίκτυα η κα. Έλενα Νάμινι. Αφορά τις ελληνοποιήσεις των προϊόντων και πόσο εύκολα μπορούν να παραπλανήσουν τους καταναλωτές με τις φθηνότερες τιμές στην αγορά.
Χαρακτηριστικά η κα. Νάμινι αναφέρει:
“Κάθε χρόνο θεωρούσα ότι αγόραζα φασόλια Πρεσπών και κάθε φορά αναρωτιόμουν «μα γιατί είναι τόσο διάσημα; Δεν βρίσκω διαφορά από άλλα που παράγονται στην υπόλοιπη Ελλάδα!». Φέτος σε επίσκεψη που έκανα στις Πρέσπες, αγόρασα μόνη μου φασόλια, απ’ ευθείας από παραγωγό. Η διαφορά είναι απερίγραπτη. Δεν χρειάζονται μούλιασμα, βράζουν και χυλώνουν σε λιγότερο από μία ώρα, χωρίς ίχνος φλούδας και απίστευτα νόστιμα. Καλύτερα από κρέας κι ας τα λένε «κρέας του φτωχού»! Οπότε, αναρωτιέμαι, τι αγόραζα τα προηγούμενα χρόνια και κυρίως τι πλήρωνα; Γνωρίζοντας πλέον την περιοχή, λόγω της παραμονής μου τα τελευταία χρόνια στην Δ. Μακεδονία, άρχισα να κάνω τους υπολογισμούς μου.
Ο κάμπος των Πρεσπών δεν είναι δα και ο Θεσσαλικός! Μικρά χωράφια γύρω στα 5 με 15, βαριά 20 στρέμματα το κάθε ένα. Άρα, με δεδομένο ότι η παραγωγή ανά στρέμμα είναι γύρω στα 250 με 300 κιλά, αναλόγως των καιρικών συνθηκών, με δεδομένο επίσης ότι οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού δεν ευνόησαν την καρπόδεση, με δεδομένο ότι αρκετοί καλλιεργητές έχουν εγκαταλείψει και με ακόμη πιο δεδομένο ότι η συνολική παραγωγή φασολιών Πρέσπας δεν πρέπει να ξεπερνάει τους 2500 με 3500 χλδ τόνους, τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν και να δίνουν την θέση τους σε ερωτήματα. Η αυτάρκειά μας σε φασόλια μετά βίας ξεπερνά το 50%(για την ακρίβεια 52,9%). Άρα το υπόλοιπο καλύπτεται από διάφορες, απίθανες, χώρες. Πως γίνεται και αυτοί οι πολύτιμοι 2.500 τόνοι των Πρεσπών να φτάνουν σε όλη την χώρα – να εξάγονται επίσης – και μάλιστα σε τιμές ακόμη και χαμηλότερες του κόστους παραγωγής, που κατά περίπτωση φτάνει στα 2,80 με 3 ευρώ ανά κιλό; Δεν …φαντάζομαι να γίνονται νοθείες! Εγώ αγόρασα τα φασόλια πλακέ και τους γίγαντες από τον Λαιμό Πρεσπών 5,50 ευρώ το κιλό. Τίμια τιμή παραγωγού για απολύτως αυθεντικό ΠΓΕ προϊόν.
Τελικά θα πρέπει όλοι μας να είμαστε πιο υποψιασμένοι με τις τιμές πώλησης της αγοράς και πάντα να υπολογίζουμε ότι το κόστος παραγωγού ανέβηκε στο 60% ίσως και παραπάνω. Η δική μου πρόταση είναι, ας δίνουμε κάποια ευρώ παραπάνω προκειμένου να διασφαλίζουμε ότι καταναλώνουμε ελληνικό προϊόν αφενός και αφετέρου να υποστηρίζουμε την επιβίωση των Ελλήνων παραγωγών. Ειδικά για τα φασόλια, που, από την εποχή Μεταξά, τα βαφτίσαμε εθνικό μας φαγητό. Πόσο Ελληνική όμως είναι η φασολάδα μας με φασόλια από την Τουρκία, την Αργεντινή, τον Καναδά, την Βουλγαρία, ακόμη και από την Γκάνα;
Και για να κλείσω όμορφα… Την πιθαρίσια φασολάδα της φωτογραφίας που σιγοβράζει στην χόβολη, θα την βρείτε μόνο στις Πρέσπες. Και …ελάτε μετά να μου πείτε τι θα προτιμήσετε! Φασολάδα με καυτερή πιπερίτσα και ρέγγα ή μπριζόλα με πατάτες και σαλάτα;”
Post Views: 490
The following two tabs change content below.
Οι δύσκολες οικονομικές συγκυρίες που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια στην χώρα, οδηγούν όλο και περισσότερους νέους, κυρίως, ανθρώπους να ασχοληθούν με τον αγροτικό τομέα.
Αυτή ήταν και η αρχική μας σκέψη για την ίδρυση και λειτουργία αυτού του διαδικτυακού μέσου. Η ενημέρωση, με απλό και κατανοητό τρόπο αναφορικά με τον αγροτικό χώρο, αλλά και με κάθε τι που έχει σχέση με την ύπαιθρο.
