Μαρία Κοτζακόλιου, 16/02/2020
Η οικονομική κρίση επηρέασε την ζωή και τον τρόπο σκέψης πολλών ανθρώπων. Η εύρεση εργασίας για όλους έγινε δύσκολη υπόθεση κι οδήγησε τις επαγγελματικές αναζητήσεις σε άλλες κατευθύνσεις.
Ένα από τα άτομα που αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις επαγγελματικές τους δυνάμεις, αλλά και αντοχές, σε έναν εντελώς διαφορετικό τομέα από αυτόν της κατάρτισής τους, ήταν και ο Ηλίας Μελετλίδης.
Ο Ηλίας, σπούδασε Μηχανολογία στο ΤΕΙ Σερρών. Δοκίμασε την τύχη του σε πολλούς επαγγελματικούς τομείς, όπως σε βιοτεχνία προφίλ, σε τεχνικό γραφείο, στο Αέριο Θεσσαλονίκης κ.ά. Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης τον οδήγησε στην ανεργία.
Ως νέος άνδρας, δεν μπορούσε να μείνει άπραγος και να περιμένει να αλλάξει η ζωή και η τύχη του. Αποφάσισε να εγκαταλείψει την Θεσσαλονίκη, να μην φύγει στο εξωτερικό, αλλά να δημιουργήσει κάτι δικό του στο χωριό των γονιών του, το Καλοχώρι Σερρών.
Σε αυτό το μικρό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας, αναπτύσσει το δικό του αγρόκτημα. Όχι ένα απλό αγρόκτημα όπως πιθανά το φαντάζεται κανείς, αλλά πολυλειτουργικό. To όνομα αυτού: imFarms.
Τι είναι όμως το πολυλειτουργικό αγρόκτημα; Είναι το αγρόκτημα αυτό, που συνδυάζει πολλές λειτουργίες μαζί. Από τις καλλιέργειες μέχρι τη μεταποίηση, από τις υποδομές μέχρι την κάλυψη ενεργειακών αναγκών, από την ενασχόληση με τη γη μέχρι τον αγροτουρισμό, την πολιτιστική κι αθλητική δραστηριότητα με δρώμενα εντός του αγροκτήματος.
Μπορεί να βρει κανείς εγκαταστάσεις υδροπονίας για πολυκαλλιέργεια, χωράφια με διάφορες καλλιέργειες, κήπο αρωματικών φυτών, αμπέλι, βρώσιμο δάσος, περιοχή μανιταριών, εκπαιδευτικό θερμοκήπιο και φωτοβολταϊκό πάρκο.
Το όραμα της imFarms, για την εξέλιξη της, είναι να προσθέσει τις κατάλληλες υποδομές στην πρωτογενή παραγωγή, κάνοντάς την ένα αγρόκτημα που θα προσφέρει πολλαπλές υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες αυτές θα είναι το επισκέψιμο αγρόκτημα, δηλαδή ο πιθανός πελάτης του αγροκτήματος θα μπορεί να έχει τη δυνατότητα να έρχεται και να βλέπει πώς παράγονται τα κηπευτικά του και να εκπαιδεύεται, αν το επιθυμεί, στον τρόπο παραγωγής. Ακόμα, μέσα στο αγρόκτημα, θα γίνονται πολιτιστικές, αθλητικές και κοινωνικές δραστηριότητες μέσα από τις οποίες θα προάγεται η σύσφιγξη των ανθρώπινων σχέσεων σε ένα κοινωνικό επίπεδο και όλα αυτά μέσα σε ένα χώρο, ο οποίος προάγει την προστασία του περιβάλλοντος και την ένωση του ανθρώπου ξανά με τη φύση. Ένας άλλος σημαντικός τομέας θα είναι η έρευνα και η μετέπειτα εφαρμογή των αποτελεσμάτων, σε διάφορους τομείς, αγροτικό, ενεργειακό και τεχνολογικό, αλλά και από άλλους τομείς πολύ βασικούς για τη διαβίωση, όπως δόμηση και υγεία.
Η οργάνωση της imFarms προϋπέθετε πολλές ώρες δουλειάς από τον Ηλία Μελετλίδη, παρακολούθηση σεμιναρίων και συνεδρίων για την καλύτερη κατάρτισή του.
Κι εμείς, άλλωστε, τον γνωρίσαμε στο συνέδριο του Agribusiness Forum «Το Μέλλον του Αγροδιατροφικού Τομέα στην Ψηφιακή Εποχή», το οποίο διοργανώθηκε 1-2 Νοεμβρίου στις Σέρρες. Εκεί μας παρουσίασε το πολυλειτουργικό αγρόκτημά του και ανέλυσε την μελλοντική ανάπτυξή του.
Μέσα από τις δράσεις του αυτές, εκτός από την επαγγελματική ενασχόληση, ο κ. Μελετλίδης θέλει να προάγει την συνεργασία και την διάχυση της πληροφορίας προς όφελος όλων των εμπλεκόμενων με τον πρωτογενή τομέα.
Εμείς, με το παράδειγμα του Ηλία, θέλουμε να τονίσουμε ότι υπάρχουν ευκαιρίες στον αγροδιατροφικό τομέα για τους νέους κι όχι μόνο, ενώ με τον προγραμματισμό, την οργάνωση, την σωστή κατάρτιση και την αξιοποίηση προγραμμάτων μπορούν να αναπτυχθούν και να επιβιώσουν καινοτόμες επιχειρήσεις.
Κι όπως έγραψε ο Κωστής Παλαμάς στο ποίημά του «Ύμνος της Γης»:
« Είδα πως πέθανα και πως βρέθηκα σε μιαν άλλη σφαίρα ωραιότερη σαν ολόδροση χρυσαυγή. Είχε όσους έχει κόσμους κι η γη μας κι όσα έχει κάλλη, όμως δεν ήταν, εκείνη, η γη.
Θύμιζε μόνο τη γη μας όπως μια θυγατέρα δεκάξι χρόνων, μυριανθισμένη τριανταφυλλιά, θαμπά θυμίζει τη μαραμένη της τη μητέρα με τ’ ασπροπλούμιστα τα μαλλιά.
………….
Γύρευα έν’ άστρο· κι όταν αχνόλαμπρο το θωρούσα, χώρια από τ’ άλλα, κι όλο μια γλύκα να λάμπει εκεί, δάκρυζα, μ’ έπιανε καρδιοχτύπι, το λαχταρούσα με μια λαχτάρα θρησκευτική.
Όχι σαν άστρο τα μάτια το ’βλεπαν τα δικά μου, όχι σαν κόσμο, κι όχι σαν ξένου φωτός πηγή, μα σάμπως νά ήσουν αστερωμένη εσύ, καρδιά μου! κι εκείνο τ’ άστρο λέγοταν Γη.»
Μαρία Κοτζακόλιου
